طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی، گیاهان دارویی به گیاهانی گفته می شود که تمام یا بخشی از آن، حاوی مواد موثری باشد که به دور از طی کردن مراحل ساخت صنعتی، بتواند تاثیرات درمانی مفیدی برای بدن داشته باشد و با تنظیم فعالیت دستگاه های مختلف بدن به درمان بیماری ها کمک کند. گیاهان دارویی به اشکال مختلف مانند گیاه تازه، خشک یا پودر شده، دم شده، جوشانده، شربت، روغن های گیاهی و اسانس های فرآوری شده مصرف می شود. استفاده از گیاهان به عنوان دارو برای پیشگیری و درمان بیماری ها از روزگاران قدیم مورد توجه متخصصان طب سنتی قرار داشته و تا ابتدای قرن شانزدهم معتبرترین روش برای درمان بیماری ها به شمار می رفته است. ابوعلی سینا از نخستین دانشمندانی بوده که در کتاب قانون به بیش از ۸۰۰ داروی گیاهی و خواص مهم درمانی آنها اشاره کرده است. قانون ابن سینا همراه با کتاب «الحاوی» که توسط رازی نوشته شده است، منابع ارزشمندی در زمینه طب گیاهی محسوب شده و قرن ها به عنوان کتاب مرجع مورد استفاده دانشمندان غربی قرار گرفته است.

Crataegus monogyna سرخ ولیک یا زالزالک وحشی، درختچه‌ی‭ ‬از‭ ‬تیره‌ی‭ ‬گلسرخیان‭ ‬است، با‭ ‬شاخه‌های‭ ‬تیغ‌دار‭ ‬خاکستری‭…
بیشتر بخوانید
Datura stramonium تاتوره یا علف شیطان،گیاهی است سمی با ساقه های منشعب و برگ های تخم مرغی یا به شکل لوزی. گل های این گیاه قیفی شکل بوده و به رنگ سفید یا ارغوانی مشاهده می شود. تاتوره…
بیشتر بخوانید
فهرست