نسخه اول

داروهای مهار کننده سیستم آنژیوتانسین

🔆 داروهای درمان پرفشاری خون (قسمت پانزدهم -داروهای مهار کننده سيستم آنژیوتانسین)🔰

🔅 در قسمت اول از مبحث داروهای ضد پرفشاری خون بیان شد که این داروها به روش های زیر فشار خون را پائين می آورند:

۱. قدرت پمپاژ خون به رگ ها توسط قلب را کاهش می دهند (بتا بلوکرها)

۲. حجم خون را کم می کنند (دیورتیک ها)

۳. انقباض رگ ها را کم می کنند (داروهای مهار کننده سيستم سمپاتیک و داروهای مهار کننده سيستم آنژیوتانسین)

۴. باعث انبساط رگ ها می شوند (وازودیلاتورها)

❗️البته این تقسیم بندی مطلق نيست و ممکن است یک دارو چند اثر را به صورت هم زمان نشان دهد، لذا به منظور سهولتِ یادگیری بیان می شود.

🔅 در این مبحث به داروهای مهار کننده سيستم آنژیوتانسین می پردازيم.
در قسمت اول بیان شد که سيستم های سمپاتیک و آنژیوتانسین، مثل دو دست هستند که با چنگ زدن به رگ ها، باعث بالا رفتن فشار خون می شوند.

🔅 همانطور که عامل اثر سيستم سمپاتیک، هورمون اپی نفرین/نوراپی نفرین است، عامل اثر سيستم موسوم به رنین-آنژیوتانسین، آنژیوتانسین می باشد.

🔅 در کلیه ها، رنین به آنژیوتانسین ۱ و آنژیوتانسین ۱ به آنژیوتانسین ۲ تبدیل می شود.
آنژیوتانسین ۲ —که به اختصار آنژیوتانسین نامیده می شود— علاوه بر ایجاد انقباض در رگ ها، باعث بازجذب سديم از کلیه ها (هم به طور مستقيم و هم به واسطهٔ آزاد کردن آلدوسترون) و افزايش فشار خون از این طریق نیز می شود.

🔅 داروهای مهار کننده این سيستم، به دو روش این کار را انجام می دهند:

۱⃣ از ساخته شدن آنژیوتانسین جلوگیری می کنند. داروهای معروف به پریل ها (مانند کاپتوپریل)
۲⃣ مانع عمل آنژیوتانسین می شوند. داروهای معروف به سارتان ها (مانند لوسارتان)

فهرست