نسخه اول

داروهای موثر بر هیپرتیروئیدی/تیوآمیدها

🔆 داروشناسی هورمون های غده تیروئید (قسمت سوم -داروهای موثر بر هیپرتیروئیدی/تیوآمیدها)🔰

🔅پرکاری تیروئید، هیپرتیروئیدی یا تیروئید سمی، ناشی از ترشح و فعالیت بیش از حد هورمون های غده تیروئید است. در این صورت متابولیسم بدن افزایش پیدا می کند و باعث گرم شدن پوست، افزایش تعریق و عدم تحمل نسبت به گرما می شود. عصبانیت، لرزش، تاکیکاردی، افزایش اشتها و کاهش وزن، از سایر عوارض هیپرتیروئیدی محسوب می شود.

🔅مهم ترین نوع هیپرتیروئیدی، بیماری گریوز است. در این بیماری خود ایمن، آنتی بادی هایی ترشح می شود که به گیرنده هورمون TSH روی سلول های غده تیروئید متصل و باعث رشد این غده و ترشح هورمون توسط آن می گردد.

🔬️ در اغلب بیماران مبتلا به هیپرتیروئیدی، هورمون های T3 و T4 افزایش و TSH کاهش پیدا می کند.

🔅برای درمان هیپرتیروئیدی، از روش های دارودرمانی (داروهای ضد تیروئید) یا جراحی استفاده می شود؛ البته روش جراحی در مواقعی کاربرد دارد که بزرگی تیروئید در حدی باشد که باعث فشار آمدن به نای شود.

🔅داروهای ضد تیروئید معمولا به سه دسته تقسیم می شوند:
۱.تیوآمیدها (مانند: متی مازول)
۲.نمک های ید (مانند: یدید پتاسیم)
۳.ید رادیواکتیو

1️⃣ تیوآمیدها:
دو داروی زیر، تیوآمیدهای موجود در فهرست دارویی ایران هستند:

💊Methimazole
💊Propylthiouracil

🔅تیوآمیدها جلوی ساخته شدن هورمون های تیروئید را می گیرند و تاثیری در آزاد شدن هورمون های ساخته شده ندارند؛ به همین دلیل شروع اثر آنها کند است.

‏🆚 متی مازول داروی انتخابی برای درمان بیماری گریوز است و ۱۰ برابر قوی تر از پروپیل تیواوراسیل
می باشد؛ اما پروپیل تیواوراسیل سرعت جذب بیشتر و دوام اثر کوتاه تری نسبت به متی مازول دارد.

‏🆚 به دلیل احتمال عارضه جانبی هپاتیت ناشی از مصرف پروپیل تیواوراسیل، بهتر است که مصرف این دارو فقط به موارد زیر محدود شود:
خانم ها در سه ماه اول بارداری، طوفان تیروئیدی و افراد مستعد ابتلا به عوارض جانبی متی مازول (به غیر از هپاتیت و آگرانولوسیتوز).

⚠️ سردرد، تهوع و ناراحتی های گوارشی، از عوارض جانبی شایع این داروها محسوب می شود. متی مازول می تواند باعث تغییر احساس مزه شود.
ایجاد جوش در پوست (گاهی به همراه تب) و بروز زردی نیز از عوارض جانبی شایع تیوآمیدها است.
کهیر، التهاب عروقی، واکنش های شبیه لوپوس، تورم غددلنفاوی، درد و التهاب مفاصل نیز از عوارض جانبی کمتر شایع این داروها هستند.

⚠️ آگرانولوسیتوز، جدی ترین عارضه جانبی این داروها به ویژه در سالمندان است. کاهش بیش از حد گلبول های سفید، بیماران را در معرض انواع عفونت قرار می دهد و می تواند مرگ بار باشد.
البته این عارضه برگشت پذیر است و با قطع مصرف دارو بهبود می یابد. ضمنا باید به بیمار در رابطه با بروز نشانه هایی نظیر گلودرد هشدار داد.

⚠️ با توجه به ریسک ابتلا به هپاتیت و حتی مرگ ناشی از آن در اثر مصرف پروپیل تیواوراسیل، باید از مصرف این دارو در کودکان خودداری شود و تجویز برای بزرگسالان نیز باید محدود به مواردی باشد که گزینه بهتری در دسترس نیست.

🚺⛔️ تیوآمیدها (به ویژه متی مازول) از جفت عبور می کنند؛ لذا احتمال آسیب به تیروئید جنین وجود دارد.
مصرف این داروها در دوران شیردهی مانعی ندارد.

:References📚
Goodman & Gilman’s the pharmacological basis of therapeutics. 12th ed, (2011). pp: 1147-1151
Basic & clinical pharmacology. 13th ed, (2015). pp: 669-671
Rang and Dale’s pharmacology. 8th ed, (2015). pp: 421- 423

No results found

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست