نسخه اول

داروهای گشاد کننده عروق

🔆 داروهای درمان پرفشاری خون (قسمت هجدهم -داروهای گشاد کننده عروق)🔰

🔅 برای پائين آوردن فشارخون، جدا از کم کردن حجم خون (با دیورتیک ها) و کاهش توان پمپاژ خون توسط قلب (با بتابلوکرها)، می توان به طور غيرمستقيم با رفع انقباض رگ ها (به وسيلهٔ بتابلوکرها و مهار کننده های آنژیوتانسین) یا به طور مستقيم با گشاد کننده های عروقی، حجم رگ ها را افزایش داد و فشار خون را پائين آورد.

🔅 گشاد کننده های عروقی به چند دسته تقسیم می شوند:

۱. داروهای آزاد کنندهٔ نیتریک اکساید (مانند: نیتروپروساید)

۲. داروهای فعال کننده کانال پتاسیم (مانند: ماینوکسیدیل)

۳. داروهای مسدود کننده کانال کلسیم (مانند: وراپامیل)

🔅 همهٔ داروهای گشاد کننده عروق که برای درمان پرفشاری خون مورد استفاده قرار می گیرند، باعثِ شل شدن عضله صاف سرخرگ ها می شوند؛ لذا با کاهش مقاومت عروقی، فشارخون پائين می آید.
البته نیتروپروساید و نیترات ها روی سیاهرگ ها هم اثر شل کنندگی دارند.

🔅 یکی از معايب داروهای این خانواده این است که متعاقب کاهش فشارخون، سيستم های سمپاتیک و آنژیوتانسین به صورت جبرانی فعال می شوند. به همین دلیل معمولاً به همراه ساير داروهای ضد پرفشاری خون تجویز می شوند تا این عوارض کمتر شوند.

🔅 گشاد کننده های عروقی این مزیت را دارند که —برخلافِ داروهای آلفا بلوکر— باعثِ کاهش فشارخون وضعیتی یا عدم توانایی جنسی نمی شوند.

فهرست