آلرژی یا حساسیت، پاسخ بیش از حد سیستم ایمنی بدن به مواد بیضرر محیطی است که میتواند علائم آزاردهندهای از جمله عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم، کهیر و سرفه را ایجاد کند. آنتیهیستامینها گروهی از داروها هستند که با مهار تأثیر هیستامین (مادهای شیمیایی که در واکنشهای آلرژیک آزاد میشود)، این علائم را تسکین میدهند.
در میان آنتیهیستامینهای موجود، سیتریزین (Cetirizine) به عنوان یک آنتیهیستامین نسل دوم، به دلیل اثربخشی بالا و عوارض جانبی کمتر، به خصوص خوابآلودگی کمتر نسبت به نسل اول، جایگاه ویژهای پیدا کرده است. این مقاله به تفصیل به معرفی سیتریزین، کاربردها، نحوه مصرف، عوارض و تداخلات آن خواهد پرداخت.
سیتریزین چیست و چگونه عمل میکند؟
سیتریزین یک آنتیهیستامین با اثر انتخابی بر گیرندههای هیستامین H1 است. به عبارت دیگر، این دارو با اتصال به گیرندههای H1 هیستامین، مانع از اتصال هیستامین به این گیرندهها میشود و در نتیجه، اثرات هیستامین مانند گشاد شدن عروق، افزایش نفوذپذیری عروقی، خارش، عطسه و آبریزش را کاهش میدهد. مزیت اصلی سیتریزین به عنوان یک آنتیهیستامین نسل دوم این است که به سختی از سد خونی-مغزی عبور میکند. این ویژگی باعث میشود که اثرات خوابآوری و آرامبخشی آن نسبت به آنتیهیستامینهای نسل اول (مانند دیفن هیدرامین) به میزان قابل توجهی کمتر باشد، هرچند که همچنان میتواند در برخی افراد منجر به خوابآلودگی شود.
مکانیسم عمل سیتریزین شامل موارد زیر است:
- مهار گیرندههای H1 هیستامین: این اصلیترین مکانیسم است که علائم آلرژیک ناشی از هیستامین را خنثی میکند. این عمل منجر به کاهش آبریزش بینی، عطسه، خارش چشم، خارش پوست و سایر علائم ناشی از آزاد شدن هیستامین میشود.
- اثرات ضدالتهابی: سیتریزین همچنین ممکن است تا حدی از مهاجرت سلولهای التهابی مانند ائوزینوفیلها به محل واکنش آلرژیک جلوگیری کند که به کاهش التهاب کمک میکند. این خاصیت به ویژه در کنترل کهیر مزمن و علائم مزمن آلرژیک اهمیت دارد.
- پاسخ سریع: سیتریزین به سرعت جذب شده و اثر خود را آغاز میکند، که برای تسکین سریع علائم حاد آلرژی مفید است.
کاربردهای قرص سیتریزین چیست؟
سیتریزین در اشکال قرص، کپسول و شربت موجود است و برای درمان و کنترل طیف وسیعی از بیماریها و علائم آلرژیک مورد استفاده قرار میگیرد:
۱. رینیت آلرژیک فصلی و دائمی
این شامل آلرژی به گرده گیاهان (تب یونجه)، گرد و غبار، موی حیوانات خانگی و کپک میشود. سیتریزین به طور موثر علائمی مانند عطسه، آبریزش بینی، خارش بینی و گرفتگی بینی را بهبود میبخشد. با مصرف منظم، این دارو میتواند به مدیریت طولانیمدت آلرژیهای فصلی و دائمی کمک کرده و کیفیت زندگی بیماران را افزایش دهد.
۲. کهیر و خارش پوستی
سیتریزین برای درمان کهیر مزمن ایدیوپاتیک (کهیر بدون علت مشخص) و سایر انواع خارشهای پوستی ناشی از واکنشهای آلرژیک بسیار مفید است. این دارو به کاهش خارش، قرمزی و اندازه دانههای کهیر کمک میکند و میتواند تسکین قابل توجهی برای بیماران فراهم آورد.
۳. کنژنکتیویت آلرژیک
این حالت شامل خارش، قرمزی و آبریزش چشمها ناشی از آلرژی است. سیتریزین با کاهش پاسخ هیستامینی در چشمها، این علائم را تسکین میدهد و به بهبود راحتی بصری کمک میکند.
۴. درمان سرفه کودکان
قرص سیتریزین برای سرفه در مواردی که سرفه ناشی از آلرژی باشد، میتواند بسیار مؤثر باشد. سرفههای آلرژیک معمولاً با خارش گلو، آبریزش بینی، عطسه و احساس تنگی نفس خفیف همراه هستند. با مهار هیستامین، سیتریزین به کاهش تحریک گلو و مجاری تنفسی که منجر به سرفه میشود، کمک میکند. این دارو مستقیماً یک سرکوبکننده سرفه نیست، اما با رفع علت اصلی (آلرژی) به طور غیرمستقیم سرفه را بهبود میبخشد. شربت سیتریزین برای چی خوبه؟ شربت سیتریزین با همین مکانیسم، به ویژه برای کنترل سرفه کودکان و سایر علائم آلرژیک در آنها، به دلیل سهولت مصرف در فرم مایع، انتخاب بسیار مناسبی است. این فرمولاسیون امکان دوزبندی دقیقتر برای وزنها و سنین مختلف کودکان را فراهم میآورد.
۵. سایر واکنشهای حساسیتی
در برخی موارد، سیتریزین ممکن است به عنوان بخشی از درمان واکنشهای آلرژیک خفیفتر یا به عنوان مکمل در مدیریت واکنشهای شدیدتر (مانند آنافیلاکسی پس از کنترل وضعیت حاد) استفاده شود. همچنین در برخی پروتکلهای درمانی، سیتریزین برای کاهش خارش ناشی از نیش حشرات یا واکنشهای پوستی ناشی از تماس با مواد حساسیتزا کاربرد دارد.
فارماکوکینتیک (مکانیزم اثر) قرص سیتریزین چگونه است؟
فارماکوکینتیک به نحوه جذب، توزیع، متابولیسم و دفع دارو در بدن اشاره دارد. درک این جنبهها برای بهینهسازی دوز و زمانبندی مصرف دارو ضروری است:
- جذب: سیتریزین پس از مصرف خوراکی، به سرعت و به خوبی از دستگاه گوارش جذب میشود. حداکثر غلظت پلاسمایی معمولاً در حدود ۱ ساعت پس از مصرف به دست میآید. غذا میتواند کمی سرعت جذب را کاهش دهد اما بر میزان جذب کلی تأثیر معنیداری ندارد.
- اتصال به پروتئینهای پلاسما: تقریباً ۹۳٪ از سیتریزین به پروتئینهای پلاسما متصل میشود. این ویژگی اهمیت دارد زیرا تنها داروی آزاد (غیرمتصل) قادر به اعمال اثرات فارماکولوژیک است.
- متابولیسم: سیتریزین به میزان بسیار کمی در کبد متابولیزه میشود و عمدتاً به صورت تغییر نکرده از بدن دفع میگردد. این بدان معناست که احتمال تداخلات دارویی از طریق سیستمهای آنزیمی کبدی (مانند سیتوکروم P450) برای سیتریزین کمتر است که یک مزیت مهم محسوب میشود.
- دفع: عمده دفع دارو (حدود ۶۰٪) از طریق ادرار و مابقی از طریق مدفوع صورت میگیرد. نیمه عمر حذفی سیتریزین در بزرگسالان با عملکرد کلیه طبیعی حدود ۱۰ ساعت است. این نیمه عمر طولانی امکان مصرف یک بار در روز را فراهم میکند. در کودکان، نیمه عمر کوتاهتر است (حدود ۶ ساعت در کودکان ۶ تا ۱۲ سال) و در افراد مسن و بیماران کلیوی ممکن است افزایش یابد، که نیاز به تنظیم دوز را توجیه میکند.
نحوه مصرف قرص سیتریزین
نحوه مصرف قرص سیتریزین و شربت باید دقیقاً طبق دستور پزشک یا داروساز باشد. دوز و شکل دارویی بسته به سن بیمار، شدت علائم و وضعیت کلی سلامت فرد (مانند عملکرد کلیه) متفاوت است. مصرف سیتریزین میتواند همراه یا بدون غذا باشد. برای کاهش احتمال خوابآلودگی، خصوصاً در افرادی که به این عارضه حساس هستند، میتوان دوز روزانه را در هنگام شب مصرف کرد.
دوز معمول در بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر:
معمولاً ۵ یا ۱۰ میلیگرم یک بار در روز، بسته به شدت علائم. برای برخی افراد، ۵ میلیگرم ممکن است کافی باشد، در حالی که برای کنترل علائم شدیدتر، ۱۰ میلیگرم نیاز است. مصرف دوز ۱۰ میلیگرم در شب میتواند به کاهش احتمال خوابآلودگی در طول روز کمک کند.
دوز معمول در کودکان ۶ تا ۱۲ سال:
معمولاً ۵ میلیگرم دو بار در روز (صبح و عصر) یا ۱۰ میلیگرم یک بار در روز در عصر. برای کودکان کوچکتر یا با وزن کمتر، دوز ۰.۲۵ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، دو بار در روز، قابل تنظیم است. فرم شربت برای این گروه سنی مناسبتر است.
دوز معمول در کودکان ۲ تا ۶ سال:
معمولاً ۲.۵ میلیگرم دو بار در روز (صبح و عصر) یا ۵ میلیگرم یک بار در روز در عصر. استفاده از شربت برای این گروه سنی مناسبتر است زیرا امکان دوزبندی دقیقتر و بلع آسانتر را فراهم میکند.
دوز در کودکان زیر ۲ سال:
مصرف سیتریزین در کودکان زیر ۲ سال باید تنها با تجویز پزشک و با احتیاط فراوان صورت گیرد. دوز معمول برای کودکان ۶ ماه تا ۲ سال، ۲.۵ میلیگرم یک بار در روز است که در صورت لزوم و تحمل، میتوان آن را به ۲.۵ میلیگرم دو بار در روز افزایش داد.
توصیههای مهم:
- برای کنترل بهینه علائم، سیتریزین را به صورت منظم و روزانه مصرف کنید، حتی اگر علائم آلرژی شما در آن روز شدید نباشند. این به حفظ سطح ثابت دارو در بدن کمک میکند.
- اگر یک دوز را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید، مگر اینکه زمان دوز بعدی نزدیک باشد (مثلاً کمتر از چند ساعت). در این صورت، از دوز فراموش شده صرف نظر کرده و دوز بعدی را طبق برنامه معمول مصرف کنید. هرگز برای جبران دوز فراموش شده، دوز دارو را دو برابر نکنید.
- اثر سیتریزین معمولاً در حدود ۲۰ دقیقه تا ۱ ساعت پس از مصرف آغاز میشود و میتواند تا ۲۴ ساعت ادامه داشته باشد.
- در صورت عدم بهبود علائم پس از چند روز مصرف، یا تشدید علائم، با پزشک خود مشورت کنید.
| گروه سنی | دوز معمول (قرص/شربت) | نکات مهم |
|---|---|---|
| بزرگسالان و کودکان ۱۲+ سال | ۵ یا ۱۰ میلیگرم، یک بار در روز | میتواند در شب مصرف شود برای کاهش خوابآلودگی روزانه. |
| کودکان ۶ تا ۱۲ سال | ۵ میلیگرم، دو بار در روز یا ۱۰ میلیگرم، یک بار در روز (عصر) | با نظر پزشک و در صورت نیاز از شربت استفاده شود. |
| کودکان ۲ تا ۶ سال | ۲.۵ میلیگرم، دو بار در روز یا ۵ میلیگرم، یک بار در روز (عصر) | شربت توصیه میشود. حتماً با تجویز پزشک. |
| کودکان ۶ ماه تا ۲ سال | ۲.۵ میلیگرم، یک بار در روز (قابل افزایش به دو بار در روز با نظر پزشک) | فقط با تجویز و نظارت پزشک اطفال. |
عوارض جانبی سیتریزین و آیا قرص سیتریزین خواب آور است؟
سیتریزین به طور کلی داروی ایمنی است، اما مانند هر داروی دیگری، میتواند عوارض جانبی ایجاد کند. آگاهی از این عوارض به مدیریت بهتر درمان و تصمیمگیری آگاهانه کمک میکند.
عوارض جانبی شایع:
- خوابآلودگی: بله، قرص سیتریزین خوابآور است، هرچند این عارضه در مقایسه با آنتیهیستامینهای نسل اول (مانند دیفن هیدرامین) بسیار کمتر است. میزان خوابآلودگی در افراد مختلف متفاوت است و برخی افراد ممکن است اصلاً آن را تجربه نکنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است آن را به صورت خفیف تا متوسط احساس کنند. اگر خوابآلودگی رخ داد، معمولاً خفیف تا متوسط است. توصیه میشود در ابتدای مصرف، واکنش بدن خود را به دارو بسنجید و از انجام فعالیتهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند (مانند رانندگی یا کار با ماشینآلات سنگین) خودداری کنید.
- خشکی دهان: یکی دیگر از عوارض نسبتاً شایع است. مصرف آب کافی، مکیدن آبنباتهای بدون قند یا جویدن آدامس میتواند به تسکین این عارضه کمک کند.
- خستگی و ضعف: برخی افراد ممکن است احساس خستگی عمومی یا ضعف کنند که میتواند ناشی از اثرات آرامبخش دارو باشد.
- سردرد: عارضهای که در برخی از مصرفکنندگان دیده میشود و معمولاً خفیف است.
- سرگیجه: ممکن است به خصوص در ابتدای درمان رخ دهد و با حرکت ناگهانی تشدید شود.
- ناراحتیهای گوارشی: شامل حالت تهوع، اسهال یا درد شکم. این عوارض معمولاً خفیف و گذرا هستند.
عوارض جانبی کمتر شایع یا نادر:
- بیقراری یا تحریکپذیری (به خصوص در کودکان و گاهی در افراد مسن).
- بیخوابی یا مشکلات خواب.
- افزایش ضربان قلب (تاکیکاردی) یا آریتمی قلبی (بسیار نادر).
- مشکل در ادرار کردن (احتباس ادرار)، به خصوص در مردان مسن با بزرگی پروستات.
- افزایش وزن (به دلیل افزایش اشتها در برخی افراد).
- واکنشهای آلرژیک شدید (مانند بثورات پوستی گسترده، خارش شدید، تورم صورت، لبها، زبان یا گلو، مشکلات تنفسی یا بلع) که در صورت بروز، نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارند و باید فوراً مصرف دارو قطع شود.
- مشکلات کبدی (افزایش آنزیمهای کبدی) یا کلیوی (نادر).
در صورت تجربه هرگونه عارضه جانبی نگرانکننده یا شدید، بلافاصله با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید. هرگز دوز دارو را بدون مشورت با متخصص تغییر ندهید.
تداخلات دارویی سیتریزین
اگرچه سیتریزین دارای تداخلات دارویی کمتری نسبت به آنتیهیستامینهای نسل اول است، اما آگاهی از تداخلات احتمالی برای جلوگیری از عوارض ناخواسته ضروری است. همیشه قبل از مصرف سیتریزین، لیستی از تمام داروهای مصرفی خود (شامل داروهای نسخهای، بدون نسخه، مکملها و محصولات گیاهی) را در اختیار پزشک یا داروساز قرار دهید.
۱. داروهای سرکوبکننده سیستم عصبی مرکزی (CNS depressants)
مصرف همزمان سیتریزین با داروهایی که باعث خوابآلودگی یا آرامبخشی میشوند، میتواند اثرات آرامبخشی را به طور قابل توجهی تشدید کند. این داروها شامل موارد زیر هستند:
- الکل: مصرف الکل همراه با سیتریزین میتواند باعث افزایش شدید خوابآلودگی، گیجی، سرگیجه و اختلال در عملکرد ذهنی و فیزیکی شود. توصیه میشود اکیداً از مصرف همزمان خودداری شود.
- آرامبخشها و خوابآورها: مانند بنزودیازپینها (مثل آلپرازولام، دیازپام، لورازپام)، زولپیدم، زوپیکلون، و داروهای خوابآور دیگر. این ترکیب میتواند منجر به آرامبخشی بیش از حد و کاهش سطح هوشیاری شود.
- داروهای ضدافسردگی سه حلقهای (TCAs): مانند آمیتریپتیلین، ایمیپرامین، نورتریپتیلین. این داروها نیز خاصیت آرامبخشی دارند و مصرف همزمان با سیتریزین میتواند این اثر را تشدید کند.
- داروهای اوپیوئیدی (مسکنهای قوی): مانند کدئین، مورفین، ترامادول، اکسیکدون. مصرف همزمان با سیتریزین میتواند منجر به افزایش شدید خوابآلودگی، گیجی، و حتی سرکوب تنفسی شود که بسیار خطرناک است.
- سایر آنتیهیستامینها: به ویژه آنتیهیستامینهای نسل اول با خاصیت خوابآوری قوی (مانند دیفن هیدرامین، کلرفنیرامین، هیدروکسیزین) میتوانند به شدت خوابآلودگی را افزایش دهند. مصرف همزمان این داروها با سیتریزین توصیه نمیشود مگر با مشورت و نظارت دقیق پزشک.
۲. داروهای آنتیکولینرژیک
اگرچه سیتریزین خود دارای خواص آنتیکولینرژیک بسیار کمی است، اما مصرف همزمان با داروهای دیگر که دارای اثرات آنتیکولینرژیک هستند (مانند برخی داروهای ضد اسپاسم، داروهای پارکینسون، داروهای ضدافسردگی خاص، داروهای مورد استفاده برای بیماریهای مثانه) میتواند منجر به تشدید عوارضی مانند خشکی دهان، تاری دید، یبوست و احتباس ادرار شود.
۳. مهارکنندههای P-گلیکوپروتئین (P-gp inhibitors)
اگرچه سیتریزین به میزان قابل توجهی توسط سیستمهای آنزیمی کبدی متابولیزه نمیشود، اما ممکن است در جذب و دفع آن از طریق پروتئینهای ناقل (مانند P-گلیکوپروتئین) تأثیراتی مشاهده شود. با این حال، تداخلات بالینی معنیدار با داروهای مهارکننده P-gp برای سیتریزین شایع نیست.
| دسته دارویی/ماده | اثر تداخل | اهمیت و توصیه |
|---|---|---|
| الکل | تشدید شدید خوابآلودگی و سرکوب CNS | اکیداً ممنوع |
| آرامبخشها، خوابآورها (مثل بنزودیازپینها) | افزایش خوابآلودگی و آرامبخشی | با احتیاط فراوان و تحت نظارت پزشک |
| داروهای اوپیوئیدی (مسکنهای قوی) | افزایش خوابآلودگی و سرکوب تنفسی | با احتیاط فراوان و تحت نظارت پزشک. از مصرف خودسرانه اجتناب شود. |
| سایر آنتیهیستامینهای خوابآور (نسل اول) | تشدید خوابآلودگی و عوارض جانبی | مصرف همزمان توصیه نمیشود مگر با مشورت پزشک متخصص. |
| داروهای آنتیکولینرژیک | تشدید عوارض آنتیکولینرژیک (خشکی دهان، یبوست) | با احتیاط و تحت نظارت پزشک. |
موارد احتیاط و هشدارها
- بیماریهای کلیوی و کبدی: در بیماران با اختلال عملکرد کلیه یا کبد، دفع سیتریزین کندتر میشود. این امر میتواند منجر به تجمع دارو در بدن و افزایش خطر عوارض جانبی شود. در این موارد، پزشک ممکن است نیاز به تنظیم دوز و کاهش آن داشته باشد یا فاصله بین دوزها را افزایش دهد.
- صرع و اختلالات تشنجی: اگرچه سیتریزین به طور مستقیم تشنجآور نیست، اما در برخی موارد نادر گزارشهایی از تشدید تشنج در افراد مستعد وجود دارد. در صورت سابقه صرع یا اختلالات تشنجی، حتماً پزشک را مطلع کنید تا او بتواند بهترین تصمیم را در مورد مصرف این دارو برای شما بگیرد.
- سالخوردگان: افراد مسن ممکن است نسبت به عوارض جانبی سیتریزین، به ویژه خوابآلودگی، گیجی و خشکی دهان، حساستر باشند. شروع با دوزهای پایینتر و تنظیم دوز در این گروه سنی ممکن است ضروری باشد تا عوارض به حداقل برسند.
- بارداری و شیردهی: سیتریزین در رده بندی بارداری گروه B قرار دارد (به این معنی که مطالعات حیوانی خطری را نشان ندادهاند اما مطالعات کافی و کنترلشده در انسان وجود ندارد). در دوران بارداری و شیردهی، مصرف آن تنها با تجویز و نظارت پزشک مجاز است. پزشک باید منافع مصرف دارو را در مقابل خطرات احتمالی برای جنین/نوزاد بسنجد. اطلاعات محدودی در مورد ترشح سیتریزین در شیر مادر وجود دارد، بنابراین توصیه میشود در دوران شیردهی با احتیاط مصرف شود.
- عدم مصرف در صورت حساسیت: قبل از مصرف، اطمینان حاصل کنید که به سیتریزین یا هیدروکسیزین (که متابولیت سیتریزین است) حساسیت ندارید. علائم حساسیت میتواند شامل بثورات پوستی، خارش، تورم و مشکلات تنفسی باشد.
- گلوکوم و بزرگی پروستات: در بیماران مبتلا به گلوکوم با زاویه بسته یا بزرگی پروستات (که میتواند منجر به احتباس ادرار شود)، سیتریزین به دلیل خواص آنتیکولینرژیک خفیف خود باید با احتیاط مصرف شود، هرچند که این اثرات در سیتریزین بسیار کمتر از آنتیهیستامینهای نسل اول است.
چگونه سیتریزین را نگهداری کنیم؟
سیتریزین را در دمای اتاق (معمولاً بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد)، دور از نور مستقیم خورشید، گرما و رطوبت نگهداری کنید. آن را در بستهبندی اصلی و دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار دهید. تاریخ انقضا روی بستهبندی را بررسی کرده و پس از آن از دارو استفاده نکنید. در مورد شربت، پس از باز شدن درب، به توصیههای نگهداری روی بستهبندی توجه کنید (معمولاً تا ۶ ماه قابل استفاده است اما همیشه به تغییرات رنگ، بو یا قوام توجه کنید).
نتیجهگیری و توصیهها
سیتریزین به عنوان یک آنتیهیستامین نسل دوم، یک داروی کارآمد و نسبتاً ایمن برای درمان طیف وسیعی از علائم آلرژیک، از جمله رینیت آلرژیک، کهیر، و خارشهای پوستی است. نقش شربت سیتریزین برای کودکان در کنترل آلرژی و کمک به سرفههای آلرژیک حائز اهمیت است. اگرچه قرص سیتریزین خوابآور است اما این عارضه نسبت به آنتیهیستامینهای قدیمیتر کمتر است و در بیشتر افراد قابل تحمل است. رعایت نحوه مصرف قرص سیتریزین و دوزهای توصیه شده، و آگاهی از تداخلات دارویی (به ویژه با الکل و سایر داروهای آرامبخش) برای اطمینان از اثربخشی و ایمنی دارو ضروری است. همواره قبل از شروع هر داروی جدید، به خصوص برای کودکان، زنان باردار یا شیرده، و افراد با بیماریهای زمینهای، با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.
سوالات متداول
قرص سیتریزین برای چی خوبه؟
قرص سیتریزین برای تسکین علائم آلرژی مانند عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم و گلو، و کهیر و خارش پوستی استفاده میشود.
آیا قرص سیتریزین خواب آور است؟
بله، سیتریزین میتواند باعث خوابآلودگی شود، هرچند این عارضه نسبت به آنتیهیستامینهای نسل اول کمتر است. واکنش افراد به این عارضه متفاوت است و در صورت بروز، معمولاً خفیف تا متوسط است.
شربت سیتریزین برای چی خوبه؟
شربت سیتریزین برای کنترل علائم آلرژی در کودکان (مانند آبریزش بینی، عطسه، خارش و کهیر) و همچنین سرفههایی با منشأ آلرژیک، به دلیل سهولت مصرف در فرم مایع و دوزبندی دقیق، مناسب است.
قرص سیتریزین برای سرفه چه کاربردی دارد؟
سیتریزین میتواند برای سرفههایی که ناشی از آلرژی هستند (سرفههای آلرژیک) مفید باشد، زیرا با مهار هیستامین به کاهش تحریک مجاری تنفسی و گلو کمک میکند. این دارو مستقیماً یک سرکوبکننده سرفه نیست، بلکه علت آلرژیک سرفه را هدف قرار میدهد.
نحوه مصرف قرص سیتریزین چگونه است؟
دوز معمول برای بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال، ۵ یا ۱۰ میلیگرم یک بار در روز است. این دارو را میتوان همراه یا بدون غذا مصرف کرد. برای دوز دقیق و نحوه مصرف در کودکان، باید با پزشک مشورت شود و از دوزبندی خودسرانه پرهیز شود.
چقدر طول میکشد تا سیتریزین اثر کند؟
معمولاً اثر سیتریزین حدود ۲۰ دقیقه تا ۱ ساعت پس از مصرف آغاز میشود و میتواند تا ۲۴ ساعت ماندگاری داشته باشد.
مهمترین تداخلات دارویی سیتریزین کدامند؟
مهمترین تداخلات با الکل و سایر داروهای سرکوبکننده سیستم عصبی مرکزی (مانند آرامبخشها، داروهای خوابآور و مسکنهای اوپیوئیدی) است که میتواند باعث تشدید خوابآلودگی و آرامبخشی شود.
آیا میتوان سیتریزین را در بارداری یا شیردهی مصرف کرد؟
مصرف سیتریزین در دوران بارداری و شیردهی باید تنها با تجویز و نظارت پزشک صورت گیرد.
